Ազգային օրենքի համաձայն՝ Հունաստանի քաղաքացու ընտանիքի անդամները ամուսնալուծությունից հետո պահպանելու իրավունք ունեն երկրում բնակվելու անձնական իրավունք, եթե՝ 1) Ամուսնությունը տևել է առնվազն երեք (3) տարի, որոնցից մեկը Հունաստանում է անցկացվել; 2) Կքրքրելի երեխայի խնամակալությունը և ապրուստը վերապահվել է մեկին զույգից, որի մեջից մեկը երրորդ երկրի քաղաքացի է; 3) Զույգերից մեկը ունի օրենքով սահմանված իրավունք շփվելու կքրքրելի երեխաների հետ, եթե համապատասխան դատարանի որոշումը կամ զույգերի գրավոր համաձայնությունը նշում է, որ այցերը պետք է իրականացվեն Հունաստանում և այնքան ժամանակ, որքան դա անհրաժեշտ է:
Երկրում մշտական բնակության իրավունք ստանալու համար անհրաժեշտ են որոշ պայմաններ, ինչպիսիք են՝ եկամուտը, երկրում իրականացվող գործունեության տեսակն ու ապահովագրությունը:
Բայց! Ամբողջովին վերոնշյալ պայմանները չեն կարող կատարվել փոքրահասակ երեխաների ծնողների համար ամուսնալուծությունից հետո, և 3801/2009 օրենքի 44-րդ հոդվածի հիման վրա որոշվեց այս կատեգորիայի իրավունք տալ երկարաձգելու բնակության վիզան ևս հինգ տարի երեխայի չափահաս դառնալուց հետո:
